vm. Daniël Goedkoopschool, Amsterdam

De uit 1958-1959 daterende Daniel Goedkoopschool is een architectuurhistorisch en stedenbouwkundig waardevol complex. Het gebouw maakt onderdeel uit van een cluster van scholen, gesitueerd op een driehoekig terrein, dat bestaat uit verschillende, in dezelfde periode gebouwde scholen. De open, paviljoen-achtige opzet van het complex voegt zich op passende wijze in de parkachtige zone van de scholendriehoek. De relatieve laagbouw van de school en deze ligging in het groen vormen een contrast met de omringende woningbouw. In het stedenbouwkundig plan van de wijk Bos en Lommer vormen dergelijke ensembles wezenlijke en aantrekkelijke accenten.

Het scholencomplex is architectuurhistorisch waardevol. De oorspronkelijke, typologische opzet van de school (gangloze type met trappenhuizen) is nog goed herkenbaar. De open en ruimtelijke compositie van vier vleugels rondom een binnenplaats bleef volledig in tact. De zorgvuldige, zakelijke architectuur is in belangrijke mate nog oorspronkelijk. Als zodanig vormt het schoolcomplex een representatief en kwalitatief hoogwaardig voorbeeld van de naoorlogse, functionalistische scholenbouw dat bovendien, voor zover bekend, het enig overgebleven school van dit type in Amsterdam is. In het interieur hebben zich de nodige wijzigingen voorgedaan waarbij een deel van de ruimtelijke structuur van plattegronden en de oorspronkelijke afwerking van het interieur verloren zijn gegaan. Ook de van oorsprong aanwezige kunstuitingen in het gebouw (wandschildering, bronzen beeld) zijn verdwenen.

Een bijzonder gegeven is het feit dat dit gebouw ontworpen werd door een vrouwelijke architect, Manon Peyrot, werkzaam bij Publieke Werken in een tijdsgewricht dat een dergelijke functie voor vrouwen nog allerminst vanzelfsprekend was. Dit maakt de school ook cultuurhistorisch tot een waardevol object.